وداع و فراق

 

 

بسم الله النور/ بسم الله الحق

 

 

اعوذ بالله

 

 

 

 

 

علی جان! مرا شبانه غسل کن؛ شبانه کفن کن و شبانه دفن کن.(حضرت زهرا)

 

 

 این وصیت حضرت فاطمه، شاید که گلایه‌ای باشد به اهل آن روزگار و گلایه‌ای باشد از اهل آن روزگار که محرم نبوده‌اند و نشانه‌ای باشد و سندی برای روزگاران بعدی که اهل حقیقت، حق و عدل اندکند گر چه که این‌ها در معنا وسیعند.

 

 

 باز هم به گمانم که امن‌ترین مأوی و مأمن برای آرمیدن و سکنی گزیدن آن حضرت در روزگار غوغا و شلوغی بازار غل و غش و گرمی و رونق بازرار خدعه و فریب، تنها همان خانه و مسکن خویش است که اغیار را بدان راهی نیست و گواه این آخرین و تنها‌ترین پناه، همان سال‌های بسیار خانه‌نشینی امام علی، در روزگاران بیست ‌و چند ساله‌ی غربت است.

 

 

برخی گریستن را منع می‌کنند، اما یادمان نرود که حضرت یعقوب در فراق یوسفش، از فرط گریستن بینایی چشمانش را ارزانی کرد یا پیامبر(ص) در مسیر یکی از سفرهای‌شان هنگام مواجهه با مزار پدرش، جناب عبداله، چنان می‌گریند که جماعت حاضر را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

 

 

 یکی از محبوبانه‌ترین وداع‌ها، از آنِ حضرت زهرا و امام علی است. حضرت زهرا از امام علی(ع) می‌خواهد که پس از آن که ایشان را به خاک سپرد، مزارش را ترک نکند و نزد او بماند(همچنین مکث کردن در کنار مزار فردی که فوت کرده، با کیفیتی که در رساله‌های عملیه آمده است، مستحب نیز هست)؛ واگویه‌های امام با پیامبر و با حضرت زهرا در هنگام به خاک‌سپردن ایشان، جدای آنکه سندی گویاست از آن‌چه که بر آنان گذشته، تصویری زیبا از محبوبیتی دلخواه است.

 

 

 

 

 

 صحبت از وداع و این روزهای پایانی خرداد؛ یادی هم از معلم دردمند دکتر علی شریعتی(29 خرداد 1356) و  مجاهد عارف دکتر مصطفی چمران(31 خرداد 1360) که مبارزه‌اش مرز نمی‌شناخت.

 

 

 چمران عزیز، هنگام به خاک‌سپردن دکتر شریعتی در دمشق*(نزدیک حرم حضرت زینب) او را خطاب قرار می‌دهد و بیان می‌کند که به جای این ‌که او برای تدفین شریعتی سخن بگوید، دوست داشته است که شریعتی برای او چنین کند و نیز از کتاب "کویر" او به عنوان همراه روزهای لبنانش یاد می‌کند**(نقل به مضمون).

 

 

 برایم، خویشاوندی‌های ناشی از اندیشه، بسیار دلنشین‌تر از تعلق‌های دارای رنگ خاک و خون است؛ یادشان ماندگار.

 

 

*دکتر شریعتی با توجه به شرایط پیش از انقلاب، در سوریه به خاک سپرده شدند تا بعدها و در شرایط مناسب‌تر پیکرشان به ایران بازگردانده شود؛ وی در گورستانی در نزدیکی حرم حضرت زینب به خاک سپرده شده و مزار وی توسط اتاقی محصور شده است(زمانی که آن جا رفته بودم، امکان ورود به آن اتاقک وجود نداشت). بعدها نیز خبرهایی درباره‌ی این که ممکن است که در طرح توسعه‌ی حرم حضرت زینب، آن بخش تخریب شود منتشر گردید و همچنین چند سال پیش اقداماتی برای بازگرداندن پیکر وی به ایران انجام شد که این امر نیز محقق نشده است.

 

 

** دکتر چمران، درباره‌ی امام موسی صدر نیز تعابیری توأم با مودت و محبت دارند.

 

 

معرفی چند کتاب:

 

 

- زندگانی فاطمه زهرا(س)؛ دکتر سید جعفر شهیدی

 

 

- کشتی پهلو گرفته؛ سید مهدی شجاعی

 

 

- خطبه فاطمه(س)؛ انتشارت ندای کوثر

 

 

- فاطمه، فاطمه است؛ دکتر علی شریعتی

 

 

- انتظار عصر حاضر از زن مسلمان؛ دکتر علی شریعتی

 

 

- بینش و نیایش(مجموعه سخنرانی، مقاله و گزیده‌ای از راز و نیازهای دکتر چمران)؛ بنیاد شهید چمران

 

 

والسلام. مهدی رزاقی

 

 

 

 

 

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ ; ٢۸ خرداد ۱۳۸٦