آنم آرزوست*

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

 نقل است که حضرت زهرا وصیت می‌کنند که ایشان را هنگام تشییع بر روی تخته‌ای قرار دهند که چهار طرف آن چوب‌های عمودی کوتاهی باشد و پارچه‌ای نیز بر روی آن بیندازند؛ یکی از دلایل مشهوری که برای این موضوع بیان می‌کنند این است که ایشان قصد داشته‌اند که هنگام تشییع نیز اندام‌شان مشخص نباشد(در این حالت وجود پایه‌های چوبی عمودی و نیز پارچه‌ی بر روی آن از آشکار شدن برجستگی و حالت اندم جلوگیری می‌کند). اما این موضوع را شاید بتوان که از منظر دیگری هم نگریست؛

 

 

 در حقیقت با توجه به این که تدفین ایشان به صورت پنهانی و در تاریکی شب انجام شده است(این موضوع نیز، ظاهراً خواسته‌ی خود ایشان هم بوده است که صحبت درباره‌ی علل و دلایل این نحوه‌ی به خاک سپردن حضرت، مقصود این نوشته‌ی حاضر نیست گر چه به این موضوع دیگران پرداخته‌اند و مطالب مختلفی را ذکر کرده‌اند) و با توجه به این که به جزء معدودی از نزدیکان، در آن مراسم حضور نداشته‌اند، شاید بتوان پذیرفت که احتمال دیگری نیز نزدیک به صحت باشد.

 

 

 یکی از دلایل تدفین پنهانی ایشان بدین قرار بوده است که می‌خواسته‌اند که مرقد ایشان شناسایی نشود تا که با توجه به شرایط آن زمان، هم از بهره‌برداری فرصت‌طلبان جلوگیری شود و هم این‌که از اهانت معاندان و بدخواهان پیشگیری شود. با توجه به اهمیت آشکار نشدن محل تدفین ایشان، چه به عنوان وصیت خود آن حضرت و چه با توجه به شرایط جامعه موجود، بنابراین می‌بایست که برای این موضوع تدبیری مناسب اندیشیده شود تا که اگر کسانی نیز مخفیانه مترصد پی بردن به محل دفن آن حضرت بوده‌اند، به هدف‌شان نرسند؛

 

 

 با توجه به توضیح فوق، شاید بتوان فرض کرد که حضرت زهرا در "مسجد النبی" و شاید حتی در  منزلشان(که در مسجد بوده است) به خاک سپرده شده‌اند و بعد از آن به صورت نمادین با آن کیفیتی که برای آن تابوت ذکر شد، تشییع کنندگان به سمت "قبرستان بقیع" در کنار مسجد النبی نیز حرکت کرده‌اند تا که اگر کسانی هم در تاریکی شب، بیرون محیط خانه مراقب ایستاده بودند، گمان کنند که حضرت را در بقیع به خاک سپرده‌اند(نقل کرده‌اند که ظاهراً چندین قبر حفر می‌شود که این نیز در راستای آشکار نشدن محل واقعی دفن حضرت، می‌تواند که صحیح باشد)؛

 

 

  در حقیقت چگونگی وضعیت آن تخته، می‌تواند که تدبیری باشد برای این‌که مشخص نشود که آن تابوت خالی بوده است. و الله اعلم

 

 

 چند سال پیش یکی از شیعیان عربستان در مسجد النبی در این باره مطالبی برایم نقل می‌کرد؛ مأجور باشد ان شاء الله.

 

 

* آنم آرزوست: برگرفته از ابیات مولوی

 

   + مهدی رزاقی - ۱:٥٤ ‎ب.ظ ; ٢٧ خرداد ۱۳۸٦