برای خود، برای دیگران/ آن‌چه برای خود می‌پسندی

 

 

 

گاهی آن‌چه را که برای خود می‌پسندی، برای دیگران نپسند.

 

 

 

 

 

 احتمالاً این نقل را شنیده‌اید که "آن‌چه که برای خود می‌پسندی، برای دیگران هم بپسند و آن‌چه را که برای خود نمی‌پسندی، برای دیگران هم نپسند". درباره‌ی این توصیه اخلاقی، می‌باید دقت کنیم که استثناءهایی هم برای آن وجود دارد. گاهی سوء تفاهم‌های میان افراد از همین ناشی می‌شود که هر کس، رفتار طرف مقابل یا واژه‌های وی را با توجه به باورها، قراردادها و قاموس لغات خود، برداشت، تفسیر یا تأویل می‌کند، در حالی که ممکن است که این کنش(عمل) در طرف مقابل، با مبناهایی کاملاً متفاوت، متضاد یا حتی متناقض با این فرد شکل گرفته باشد؛ به همین دلیل است که ایجاد زبان و واژگان مشترک، میان دو طرف برای فهم صحیح یکدیگر، کاملاً ضروری است.

 

 

 علاوه بر این برداشت ناصحیح، گاهی ممکن است که مشکل از آن‌جا ناشی شود که فرد، برای کمک به دیگری، چیزی را برای او تأمین می‌کند که خودش در شرایط مشابه، آن را برای خود مناسب می‌داند، غافل از آن که، ممکن است که نیاز یا تمایل فرد مقابل، با او یکسان نباشد؛ برای مثال فرض کنید که فردی، به هنگام ناراحتی، ترجیح می‌دهد که مدتی را با خود خلوت کند و به سراغ کسی نرود یا کسی خلوتش را بر‌هم نزند و برنیاشوبد؛ در مقابل این فرد ممکن است که فرد دیگری، تمایل داشته باشد که هنگام اندوه، کس دیگری کنار و همراه و حامی و تیماردار وی باشد؛ حال اگر هر کدام از این افراد در شرایط ناراحتی و اندوه آن دیگری، بخواهند که از سر هم‌دردی، محبت، احساس مسئولیت و...  به کمک آن دیگری برود، اما "آن‌چه را که برای خود می‌پسندد، برای او هم بپسندد"، نتیجه نه تنها آن نخواهد شد که مد نظر و مطلوب او بوده است، بلکه چیزی متضاد آن و در خلاف جهت آن خواهد بود.

 

 

 پس خوب است که زبان دیگران را بشناسیم و نیاز و مطلوب آن‌ها را بدانیم و برای یاری رساندن به هر کس از همان شیوه و ابزاری استفاده کنیم و بهره ببریم که برای او مناسب است و نه الزاماً آن‌چه که خود دوست داریم.

 

 

 تنها قید این نکته آن است که پسنیدن چیزی برای دیگران(که او خود برای خودش می‌پسندد) تا جایی برای ما مجاز است که خلاف اصول، بنیان‌ها و مبانی و قواعد اساسی ما نباشد و در واقع ما در محدوده‌ی مجازمان(یا در گزینه‌های موجودِ قابلِ قبول و مناسب)، بهتر است که برای هر کس آن را بپسندیم که با خواست او منطبق است و یا به آن نزدیک‌تر است.

 

 

 

 

 

گاهی برای دیگران، همان را بپسند که وی برای خود می‌پسندد.

 

 

تا آنجا که شایسته است(ممکن است/ مجاز است) برای دیگران، همان را بپسند که او برای خود می‌پسندد.

 

 

 

 

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ۳:٥٩ ‎ب.ظ ; ۱٩ خرداد ۱۳۸٦