بندگی و دل‌دادگی

 

 

 

اِلهی کَفی بی  عِزّاً أن أکوُنَ لَکَ عبداً و کَفی بی فَخراً أن تَکوُنَ لی رَبّاً؛ أنتَ کَما اُحب، فَاجعَلنی کَما تُحِب. امام علی

 

 

پروردگارا! از ارجمندی و عزت، مرا بس که بنده و پرورده‌ی تو باشم و از سربلندی و فخر، مرا بس که تو پرورنده‌ی من باشی؛ تو، آن گونه‌ای هستی که من دوست می‌دارم، پس مرا آن گونه قرار ده که تو دوست می‌داری.

 

 

   + مهدی رزاقی - ۸:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸٦