شاعر شعرهای من(3)

شاعر شعرهای من(3)

(3/2/1391-425)

 

 

 گیرم که نباشی

 

(یا / یا اصلاً / یا اصلاً هیچ) یادگاری هم از تو نباشد

 

            (اما/ اما من/ من) با یادت چه کنم؟

 

.............................................................................

 

 

آن بود

 

            اعجاز چشم تو

 

این است

            ایجاز درد من

 

.............................................................................

 

 

تنها خود را رنجه می‌دارم

 

ور نه

 

جایِ سفیدِ قابِ عکس ِ برداشته‌ات، بر رویِ دیوار

     

بیشتر از هر چیز، نبودنت را به رخم می‌کشد.

 

(تنها خودم را خسته می‌کنم/ تنها خود را به رنجه می‌اندازم/ به زحمت می‌دارم/ ورنه اگر گریه/ اگر این هق هق مجالم دهد/ خواهم گفت/ جایِ سفیدِ قابِ عکس ِ برداشته‌ات، بر رویِ دیوار / بیشتر از هر چیز، نبودنت را به رخم می‌کشد/ به یادم می‌اندازد).

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ٥:٥۱ ‎ب.ظ ; ۳ اردیبهشت ۱۳٩۱