سبک‌های هنری (5)- رمانتیسم

سبک‌های هنری (5)- رمانتیسم

(21/9/1390-413)

  به معنای خیال‌انگیزی است و چون نویسندگان این شیوه به اندیشه خود جولان و پرواز می‌دادند آن‌ها رمانتیک می‌‌گفتند و پیروان این سبک در نظم و نثر این نام را پذیرفتند، هر چند که در ابتدا، این نام برای تمسخرشان به آن‌ها گفته می‌شد.

 

اصول و قواعد رمانتیسم:

آزادی: هنرمند باید از فشارهای اجتماعی، قوانین، اخلاق و موهومات بر کنار باشد تا بتواند از ذوق و استعداد خود الهام بگیرد.

شخصیت هنرمند: به جای انتخاب قهرمان از اساطیر و افسانه‌ها، می‌تواند رنج‌ها و خواهش‌های هم‌نوعان خود را بازگو کرد.

  رمانتیک در رؤیا و احساس خود خلوت می‌کند و زمان و گذران عمر برای او اندوهی عظیم است.

 خیال پردازی: آن‌طور که هست نباید تصور کرد بلکه آن‌طور که باید باشد، تصور کنید که این هم با تخیل، امید و آرزو به دست می‌آید.

افسون سخن: لفظ، تنها، ظرف کلام نیست،  بلکه خود فی‌ذاته ارزش دارد.

احترام به  دین: در قرن هجدهم غالب نویسندگان، به دین بی‌توجه بودند، اما آن‌ها دین را محترم می‌شمردند.

 

برخی از پیروان ‌رمانتیسم:

شاتوبریان

‌مادام دوستال

‌لامارتین

 هوگو

 ژرژسان

 آلفره دوموسه

 الکساندردوما (پدر و پسر)

ریچارد سن

 والتر اسکات،

کلریج

لرد بایرون

ویلهلم شلگل

فردریک شلگل

گوته

شیللر

هوفمان

 هنریش فن کلاست

هنرش هاینه

ژوکوفسکی

الکساندر پوشکین

لرمانتف

آدام میتسکویچ

رومانزونی

زوریلا

خوزه دواسپرونسداد

کیشفالودی

 

تئاتر رمانیتک

پس از رنسانس و انقلاب کبیر فرانسه بیشتر شئون زندگی در اروپا دگرگون شد. پیش از آن، در مکتب کلاسیک، غلبه همیشگی خوبی بر بدی وجود داشت و یک وصف ثابت دیده می‌شد و همچنین جلوه‌های مذهبی، ملی و… از عوامل اصلی تئاتر در این دوره بود. اما در رمانتیک  زشتی، بدی، خوبی و نیکی همیشه در حال تغییر می‌باشند. بررسی و تشریح حالات فردی از دیگر آیتم‌های موجود در این سبک می‌باشد.

 

 

در تهیه این مجموعه نوشتارها، از "دایره المعارف ادبی، عبدالحسین سعیدیان، انتشارات ابن‌سینا"،  "مکتب‌های ادبی، رضا سید حسینی"،  "دروس اختصاصی هنر- جلد اول، علیرضا کوچکی، انتشارات نورین سپاهان اصفهان"، "تقریرات دوره تاریخ هنر" جناب آقای رویین پاکباز و همچنین برخی تحقیقات  جناب آقای احمد احمدی بهره برده شده است.

(مهدی رزاقی)

 

   + مهدی رزاقی - ٧:٠۸ ‎ب.ظ ; ٢۱ آذر ۱۳٩٠