سبک‌های هنری (3)- پارناسیسم

سبک‌های هنری (3)- پارناسیسم

(1/9/1390-411)

 

 

پارناسیسم Parnassism (هنر برای هنر)

   این مکتب در قرن  نوزدهم میلادی ظهورکرد. عده‌ای از شاعران و نویسندگان رمانتیک، از جمله ویکتور هوگو، هنر برای هنر را می‌ستودند؛ او می‌گفت: "در شعر، صرف‌نظر از موضوع و نتیجه، لفظ و زیبایی نیز باید در نظر گرفته شود."

«تئوفیل گوتیه» -که در آغاز رمانتسیت بود- معتقد است هنر برای هنر امر پر ارزشی است و نباید مفید بودن شعر یا اثری را (در سبک پارناس) اصل فرض نمود، زیرا اگر چیزی مفید باشد، دیگر زیبا نیست.

این نویسندگان، وزن و قافیة شعر را سخت می‌ستایند و هنر را، «وسیله» نمی‌دانند.

در سال 1866 «لوکنت دولیل» مجموعه شعری را از شاعران مختلف جمع‌آوری کرد که در ستایش هنر بود و آن را پارناس نامید. (پارناس کوهی است در یونان که بنا به اسطیر یونانیان آپولون خدای شعر و موسیقی در آن بسر می‌برد.)

ویژگی‌های این مکتب:

در انتخاب شکل و بیان، بسیار دقیق عمل می‌کنند.

احساسات و آرزوهای سراینده، دخالت داده نمی‌شود.

قافیه باید مورد توجه قرار گیرد و رعایت شود.

 

 

در تهیه این مجموعه نوشتارها، از "دایره المعارف ادبی، عبدالحسین سعیدیان، انتشارات ابن‌سینا"،  "مکتب‌های ادبی، رضا سید حسینی"،  "دروس اختصاصی هنر- جلد اول، علیرضا کوچکی، انتشارات نورین سپاهان اصفهان"، "تقریرات دوره تاریخ هنر" جناب آقای رویین پاکباز و همچنین برخی تحقیقات  جناب آقای احمد احمدی بهره برده شده است.

(مهدی رزاقی)

 

سبک‌های هنری (3)- پارناسیسم

(1/9/1390-411)

 

 

پارناسیسم Parnassism (هنر برای هنر)

   این مکتب در قرن  نوزدهم میلادی ظهورکرد. عده‌ای از شاعران و نویسندگان رمانتیک، از جمله ویکتور هوگو، هنر برای هنر را می‌ستودند؛ او می‌گفت: "در شعر، صرف‌نظر از موضوع و نتیجه، لفظ و زیبایی نیز باید در نظر گرفته شود."

«تئوفیل گوتیه» -که در آغاز رمانتسیت بود- معتقد است هنر برای هنر امر پر ارزشی است و نباید مفید بودن شعر یا اثری را (در سبک پارناس) اصل فرض نمود، زیرا اگر چیزی مفید باشد، دیگر زیبا نیست.

این نویسندگان، وزن و قافیة شعر را سخت می‌ستایند و هنر را، «وسیله» نمی‌دانند.

در سال 1866 «لوکنت دولیل» مجموعه شعری را از شاعران مختلف جمع‌آوری کرد که در ستایش هنر بود و آن را پارناس نامید. (پارناس کوهی است در یونان که بنا به اسطیر یونانیان آپولون خدای شعر و موسیقی در آن بسر می‌برد.)

ویژگی‌های این مکتب:

در انتخاب شکل و بیان، بسیار دقیق عمل می‌کنند.

احساسات و آرزوهای سراینده، دخالت داده نمی‌شود.

قافیه باید مورد توجه قرار گیرد و رعایت شود.

 

 

در تهیه این مجموعه نوشتارها، از "دایره المعارف ادبی، عبدالحسین سعیدیان، انتشارات ابن‌سینا"،  "مکتب‌های ادبی، رضا سید حسینی"،  "دروس اختصاصی هنر- جلد اول، علیرضا کوچکی، انتشارات نورین سپاهان اصفهان"، "تقریرات دوره تاریخ هنر" جناب آقای رویین پاکباز و همچنین برخی تحقیقات  جناب آقای احمد احمدی بهره برده شده است.

(مهدی رزاقی)

 

   + مهدی رزاقی - ٦:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱ آذر ۱۳٩٠