که یاد یاران خوش است

چند نفر از رفقای قدیمی، با کامنت‌هایی که برای متن «مکتوب» و دو-سه متن قبل از اون گذاشته بودن، بازم اون روزها رو به‌ یادم آوردن. باز هم یاد دوره تدریس و مدرسه، اردو بردن بچه‌ها، سفر، دانش آموزهای ارمنی کلاسها‌مون. یاد دنبال لوکیشن گشتن از ورامین تا جماران، پژو یا فیات قدیمی، سهند4، کوچه باغ‌ها، کوبه و کلون، خونه‌ی امام.

 

 ممنون برای یاد کردن‌هاتون از دوست‌ها و از عزیزهایی که امروز کنارمون نیستن و مرسی برای همه نظرات.

 

 خدا نگهدار عزیزانتون باشه

 

   + مهدی رزاقی - ٥:۱٥ ‎ب.ظ ; ٩ اسفند ۱۳۸٥