مجمع تشخیص مصلحت ملی/ مردم- قسمت سوم(آخر)

مجمع تشخیص مصلحت ملی/ مردم- قسمت سوم(آخر)

(9/3/1388- ٢٧١)

 

 

  البته در بررسی مفصل‌تر این شکل پیشنهادی "مجمع تشخیص مصلحت ملی" باید دید این مجمع -که باید مصلحت مردم را تشخیص دهد- تا چه اندازه و حدی، در چه موضوعاتی و بر اساس چه موازینی، می‌تواند وارد شود تا اعضای آن یا مستقیماً درباره‌ی آن تصمیم بگیرند یا به فرض چنین امکانی را داشته باشند که برای تصمیم‌گیری درباره‌ی آن موضوع، اعلام همه‌پرسی کنند.

 

    امام در یکی از سخن‌رانی‌های‌شان درباره‌ی شکل حکومت قبلی، نقل به مضمون بیان می‌کنند که اگر پدران ما یک حکومتی را پذیرفته باشند و حال ما نخواهیم که بپذیریم، چه باید کرد؟ این پرسشی است که همیشه و در هر حکومتی می‌توان به آن اندیشید و باید پاسخی شایسته برای آن دریافت؛ یعنی اگر مردم تغییر در مبانی مد نظرشان باشد به گونه‌ای که با اصلاحات(Reform) در چارچوب قانون فعلی ممکن نباشد چه روش به دور از خشونتی ممکن است که جایگزین انقلاب مردمی شود؟(این موضوع مطلب مفصلی است و در این نوشته به آن پرداخته نمی‌شود/ تغییر در سازوکارها، تغییر در چارچوب قانون اساسی، تغییر قانون اساسی، تغییر مبنایی و شکل حکومت و.../ آیا حکومتی روشی برای فروپاشی خود، برای تغییر بنیادین و قلب ماهیت خود گرچه به خواست مردم، پیش‌بینی، طراحی و اجراء می‌کند. آیا چنین امری مسبوق به سابقه بوده است و اگر چنین امری مقبول، معقول و ممدوح است روش آن  چگونه باید باشد؟/ رجوع به متن مجاهد پیر نوشته‌ی 11/2/86 وبلاگ)

   سازوکار اثبات پذیرش حکومت در هنگام ایجاد آن، همه‌پرسی است، مثلاً رفراندوم "جمهوری اسلامی"(با آرای آری یا نه) در دهم فروردین 1358 که اکثریت مردم در آن شرکت نمودند و اکثریت شرکت‌کنندگان به آن رأی آری دادند-گر چه در آن انتخابات گزینه‌های دیگری برای انتخاب نوع حکومت وجود نداشت(رجوع به متن جمهوری اسلامی گاهی ... نوشته 25/3/87 وبلاگ و متن درباره 13 آبان 1358 نوشته‌های 6، 13 و 28 /11/86 وبلاگ)؛ اما باید دید برای پذیرش مردم در مورد حفظ و استمرار حکومت‌ها(چه در حکومت صالح و چه غیر آن؛ با توجه به شرط حضور مردم در پذیرش حکومت) چه می‌توان گفت؟

   برای مثال آیا می‌توان گفت که اگر در انتخابات مهم‌تر و عمومی‌ یک کشور، مثلاً انتخابات ریاست جمهوری یا ... چنانچه کمتر از 40% یا 30% یا ... شرکت کردند، این نشانه‌ای برای عدم پذیرش حکومت توسط مردم است؟ و به فرض در اینجا آیا می‌تواند همان مجمع تشخیص وارد عمل شود و رأی به نوع حکومت را (برای تأیید نوع فعلی حکومت یا تغییر به نوعی دیگر از شیوه زمام‌داری) به همه‌پرسی بگذارد؟(انتخاب نوع حکومت از میان چندین گزینه که هوادارانی در سطح جامعه دارد) یا می‌توان هر چندین سال برای تأیید یا تعیین شکل حکومت، آن را به همه‌پرسی مجدد گذاشت؟

  ممکن است که بخشی از این تغییرات در دنیای واقعی و این روزگار امکان تحقق خارجی نداشته باشد و نتوان جایی را  سراغ گرفت که در آن به صورت "مسالمت‌آمیز"، شکل حکومت و ... به سادگی قابل تغییر باشد یا نتوان روشی آسان و سازوکاری سهل برای این انتقال یافت، اما نباید فراموش کرد که حاکمان نیز نباید بر اساس اندیشه‌های ماکیاولیسمی با هدف حفظ قدرت هر وسیله‌ای را برای آن مجاز بشمرند.

 

  به هر حال، باید دانست که مصلحت واقعی، حقیقی و بلندمدت هر نظامی در مقبولیت حکومت نزد مردم و در مصلحت مردم آن جامعه است. پس چه خوب است که همین مصلحت مردم میزان و مبنا باشد. در مجمع تشخیص مصلحت مردم/ ملی/ امت به عوض مجمع تشخیص مصلحت نظام، خوب است که بگوییم، چون صد آمد نود هم پیش ماست.

 

برخی نوشته‌های مرتبط:

مجاهد پیر نوشته‌ی 11/2/86 وبلاگ

جمهوری اسلامی گاهی ... نوشته 25/3/87 وبلاگ

درباره 13 آبان 1358 نوشته‌های 6، 13 و 28 /11/86 وبلاگ

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ ; ٩ خرداد ۱۳۸۸