برای یاد روز تولد حضرت مادرم، آیه باران و آیت حق

 

 

بی تو ای تبسمت زلال مثل آسمان             گریه می‌کنیم با تمام دردهایمان

 

بی تو چشمهایمان دچار بی‌قراریند              لحظه‌هایمان دقیقه‌های سوگواریند

 

ای بهانه سرود سوگنامه‌های ما                 بی تو رنگ شب ضمیمه شد به جامه‌های ما

 

بعد رفتن تو مرد شعله امید ما                    غرق بی‌ستارگی شد آسمان عید ما

 

با غروب خود سپیده را به شب گره زدی       پشتمان شکست روی شانه‌ها که آمدی

 

زود بود روی شانه‌های جمع بردنت              این‌چنین به انزوای خاک‌ها سپردنت

 

بی تو مبتلای درد و داغ و اشک و آتشیم      نیستی ببینی از نبودنت چه می‌کشیم

 

                                                                                       (مهرداد نصرتی)

 

   + مهدی رزاقی - ٥:٤٤ ‎ب.ظ ; ٢٥ بهمن ۱۳۸٥