حرف دیروز(5)-جشنواره جشنواره‌ها

عجب روز و روزگاریه. همون روزی که تُو تلویزیون می‌شنوم که یکی از معدود فیلم‌های خوب سینمای قبل از انقلاب، فیلم «گاو»ه؛ همون روز میگن که «سنتوری» آقای مهرجویی از جشنواره امسال حذف شده. بعداً وقتی که دوباره این فیلم برمیگرده به جشنواره، همین «سنتوری» به عنوان بهترین فیلم از نگاه تماشگرها انتخاب میشه؛ راستی واقعاً اینقدر اختلاف سلیقه پیدا شده یعنی به اندازه حذف تا انتخاب به عنوان برترین. عجب روزگاریه، آدم می‌بینه که آقای ده‌نمکی که اسمش، آدم رو یاد نشریه‌هایی مثل شلمچه، صبح و جبهه میندازه، آدم رو یاد کسایی مثه آقای الله کرم، حسین شریعتمداری،مهدی نصیری، حاجی بخشی و انصار حزب‌الله میندازه، از کارهای سیاسی فاصله میگیره و مستند «فقر و فحشا» رو میسازه؛ عجب روزگاریه، امسال تُو جشنواره فیلم فجر، «اخراجی‌ها»ی آقای ده‌نمکی، کنار «سنتوری» آقای مهرجویی، هر دو به عنوان بهترین فیلم‌ها از نگاه تماشگرها، انتخاب میشن؛این همه اختلاف سلیقه، یعنی از انتخاب کنار ِهم ِ ساخته ده‌نمکی انصار حزب اللهی تا انتخاب ساخته مهرجویی روشنفکر خاص؛ اون هم هر دو به عنوان بهترین انتخاب تماشگرها. یعنی این همه اختلاف بین تماشاگر. عجب روزگاریه! آقای ده‌نمکی، دوباره وقتی به اعتراض -به زعم خودشان برای دیده نشدن فیلم‌شان در بخش داوری- روی سِن میره، کسی رو که هدیه دستشِه  با دست پس میزنه و دوباره با هیجان در حمایت عوامل کارش حرف میزنه و به نحوه داوری حمله میکنه و سیاست ما رو عین سینمامون میدونه و سینمامون رو عین سیاستمون. و آدم انگار دوباره یاد انصار میفته. و بازم عجب روزگاریه، وقتی آدم یادش می‌یاد که این جشنواره تُو دوره وزارت ارشادی آقای صفارهرندی برگزار شده که خود او هم سردبیر کیهان بوده و از همکارهای آقای حسین شریعتمداری. عجب روزگاریه. آقای هرندی عوض شده؟، آقای ده‌نمکی عوض شده؟، هیچ کدوم تغییر خاصی نکردن ؟ آقای ده‌نمکی با روشهای گذشته‌اش به افکار شبیه خودش یا گذشته‌اش اعتراض میکنه؟ . . . .

 

 

 

 

حاجی بخشی، بخشی، عنایت، عنایت بخشی، زیر تیغ، پرستویی، هنرمند . . . .(این چیز مشکوکی نیست ها! ذهنتون جای دیگه‌ای نره ها! سیال ذهن بهش میگن؛ یا به تعبیر آقای "نادر ابراهیمی"،«سرریز». وقتی این متن رو مینوشتم، اینها زنجیره‌وار به ذهنم اومد و به خاطر علاقم به سریال زیر تیغ]برای بازیهای پرستویی و معتمدآریا، برای موسیقی و صدای ساز آقای حسین علیزاده، برای متن مغتنم سریال که چه قشنگ کلی از مَثَل‌ها و اصطلاح های گَرد گرفته فارسی رو احیاء کرده و برای خیلی چیزهای دیگه[ دلم میخواست که بگمشون، بیارمشون، بنویسمشون....همین جوری یاد حاجی علمایی هم افتادم؛ حالا سالهاست که دیگه خبری ازش ندارم و ندیدمشون.

 

   + مهدی رزاقی - ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; ٢٥ بهمن ۱۳۸٥