بي‌حوصله

بي‌حوصله

(155)

بگذاريد كه از خانه به ميخانه روم

گاهي از تنگدلي، در پي پيمانه روم

 

بگذاريد من گمشده ليلا گاهي

همچو مجنون به هواي دل ديوانه روم

 

گاهگاهي بگذاريد، برِ همنفسان

بهر تسكين دل سوخته، مستانه روم

 

دلم از صحبت و دمسردي خويشان بگرفت

بگذاريد زماني بر بيگانه روم

 

بگذاريد اگر هم ز حقيقت سخني است

من بيحوصله در قالب افسانه روم.

 

                               معيني كرمانشاهي

   + مهدی رزاقی - ۸:٥٥ ‎ب.ظ ; ٢٦ آبان ۱۳۸٦