باید- نباید

  طبق یک دسته‌بندی ورع را پرهیز از گناه دانسته‌اند و تقوا را علاوه‌ی بر پرهیز از گناه، انجام وظایف و واجبات هم برشمرده‌اند.

 

 

در یک دسته‌بندی دیگر، تقوا را به دو گونه‌ی "تقوای پرهیز"-که معنای عرفی‌تر تقوا می‌باشد- و "تقوای ستیز" تقسیم‌بندی نموده‌اند.

 

 

 گرچه که با تقوا و متقی بودن، معمولاً زهد و پارسایی و پرهیزکاری و اجتناب و دوری برگزیدن را به ذهن متبادر می‌کند، اما نباید فراموش کرد که وجه دیگر ایمانی بودن، خطر کردن و ایستادن و مقاومت کردن در عرصه‌های لازم است.

 

 

یادمان نرود که وقتی گروهی میدان را خالی کنند، شاید که گروهی دیگر برای کسب منافع خود، در آن عرصه وارد شوند.

 

 

درشتی و نرمی به‌هم‌در به است

 

 

چو جراح که فصاد و مرهم نه است.

 

 

   + مهدی رزاقی - ٧:٤٩ ‎ب.ظ ; ۳۱ شهریور ۱۳۸٦