یا فلان بن فلان/ تلقین/ احتضار/ اسمع افهم

  حاج‌آقای دولابی نکته جالبی را درباره تلقین میت، هنگام دفن، می‌گفتند. نقل به مضمون، ایشان بیان می‌کردند که این گفتن "اسمع، افهم"(بشنو، بفهم) بیشتر برای زندگان و حاضران است که درس و عبرت بگیرند وگرنه فردی که یک عمر زنده بوده و نشنیده و نفهمیده، حالا....

 

 

 گاهی این چنین کنیم که دست خود را به قوّت بر شانه‌هایمان بگذاریم و به شدت حرکتش دهیم و نزدیک گوش خود بگوییم:"اسمع افهم یا فلان بن فلان".

 

 

شنیدن و فهمیدن، می‌تواند که مقدمه‌ای برای رهیابی باشد.

 

 

گوش‌فرا دادن(شنیدن فعال) را، می‌توان که از نکته‌های کلیدی مفاهمه و تفاهم دانست و چه زیبا و چه طره که این موعظه و این نصیحت و این وصیت را حتی هنگامی که بر سر گوری هم هستیم، به ما یادآوری می‌کنند(هنگامی که میت را در قبر، قرار داده‌اند). این آمیختن کلید نیکویی زندگی با تدفین و پایان آن، آموزنده است و خداوند حتی در مرگ هم باز برای زندگی به ما می‌آموزد.الحمدلله رب العالمین

 

 

الهی چنان زندگی کنیم که رفتن‌مان زیبا و زیبنده باشد و حال محتضر و... در یادمان باشد و آن دم‌های آخر، برای‌مان سرخوشی‌های رفتن(شادمانی‌های سکرات الموت) باشد و نه صرف حسرت و خسران.

 

 

-         حاسبوا قبل ان تحاسبوا.(پیامبر اکرم)

 

 

-         خجل آن کس که رفت و کار نساخت

 

 

کوس رحلت زدندو بار نساخت(سعدی)

 

 

-         افهم اسمع یا فلان بن فلان

 

 

 

 

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ۸:۱۱ ‎ب.ظ ; ٢٢ شهریور ۱۳۸٦