ما و جهان/ جهان ما/ و این چنین است این جهان

 

 

ویرانه‌ای است این جهان،

 

 

عمر کفاف نمی‌دهد که آباد کنیم

 

 

و غیرت رخصت نمی‌دهد که رها کنیم.

 

 

این‌گونه رها کردن، نشانه دنائت است

 

 

و جاهلانه مرمت کردن، نشانه رذالت است؛

 

 

پس آباد کردن یک گوشه‌ی گم جهان، به دست ما

 

 

آباد سازی کل عالم است، به دست همگان

 

 

                                                          ملاصدرا(؟)

 

 

 یاد این حکایتی افتادم که میگه، فردی در جوانی فکر میکرده و دوست داشته که دنیا رو تغییر بده و بهتر کنه؛ بعدها به این نتیجه میرسه که کشورش رو این چنین کنه. بعدها به شهرش و خونه‌اش میرسه و دم مرگ درمی‌یابه که اگه از اول خودش رو اصلاح میکرده و برای بهتر شدن خودش میکوشیده، شاید موفق میشده. پس اگه همه تنها برای بهتر شدن و نیکتر شدن  خودشون کوشش کنن، بی‌شک جهان اصلاح میشه.

 

 

 

 

 

میلاد امام مهدی، موعود منتَظر، مبارک.

 

 پیامبر(ص)، برترین «اعمالِ» امت خود را انتظار می‌داند.این نکته مهمی است که در اینجا، انتظار یک «عمل» معرفی شده است و نه تنها یک "حالتِ" صرف. یعنی منتظر افزون بر داشتن حالت انتظار باید که کاری نیز انجام دهد و خود را و شرایط را برای موعود منتَظر آماده سازد. پس همین است که منتظران مصلح، خود باید از نیکان باشند.

 

 

الهی! ما را از مصلحان قرار ده.

 

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ۸:٥٧ ‎ب.ظ ; ٧ شهریور ۱۳۸٦