مولانا امیر المؤمنین

در مدح مولانا امیر المؤمنین

 

 

 

 

 

کی حلاوت داشتی گفتار من          گر نبودی مدح حیدر، کار من

 

 

عشق او را تا خریدم من بجان                   شد سبب بر گرمی بازار من

 

 

مهر او را تا شدم من مشتری          مشتری شد زهره بر گفتار من

 

چون صدف مهرش بجان پروردمی        لعلگون شد طبع گوهر بار من

 

گرچه خواب‌آلوده‌ام، مستم نخوان         هست بیدار این دل هوشیار من

 

چون بیاد او روم در گلخنی              گردد آن گلخن، گل و گلزار من

 

گاه بیزارم کند از نام و ننگ                 گه شود بیزار از کردار من

 

وعده دیدار او چون هست مرگ          خوش بیا ای وعده دیدار من

 

دادن جان در ره جانان خوش است       خاصه جان زار بیمقدار من

 

گه چو طوطی آردم در گفتگو              تا دهد پیرایه بر طومار من

 

                             (برگرفته از کتاب شکرستان آقای طوطی)

 

  از مرحوم میرزا ابوالحسن طوطی همدانی(توحیدی. البته قبل از توحیدی ایشان نام‌خانوادگی دیگری داشته‌اند که آن را تغییر می‌دهند)، آثاری به جا مانده است که از آن جمله، می‌توان به دیوان و کلیات(؟)، مفتاح المحبه، هدی‌نامه، شیطان‌نامه، شکرستان، معراج حسینی و عشق سرمدی اشاره کرد.

 

 

  سال‌ها پیش و در زمان کودکی به سببی(برای خواندن قرآن) ایشان هدیه‌ای به من لطف کردند که با گذشت سال‌های بسیار، هنوز حتی با به یاد داشتن بخشی از جزئیات آن مجلس هم، جزء خاطره‌های خوشم است و در ذهن و خاطرم ماندگار است؛ کتابی به نام "ای علی"(پندهای گرانمایه پیامبر اکرم به امام علی علیه‌السلام) که در ذیل عباراتی از آن را خواهم آورد ان شاء الله.

 

 

 فرزند ایشان(آقای علی توحیدی) مطالبی را از مجلس‌ها و حلقه‌های ایشان و دوستان‌ اهل مناجات و سلوکشان ذکر می‌کردند و نیز کیفیت فوت ایشان برایم ویژه بود.(آن‌قدر که ذهنم یاری می‌دهد، نوعی آگاهی از زمان آن، پرداختن به خداحافظی‌ها، قرارگرفتن در اتاق فرزند شهیدشان، خواندن سوره‌ای از قرآن توسط یکی از فرزندانشان و.... (ایشان در شهر ری زندگی می‌کردند و گویا، اگر که اشتباه نکنم، تمایل خودشان به خاک سپرده شدن در بهشت‌زهرا و کنار آن شهید بود؛ اما آخرالامر ایشان در حرم گرانقدر حضرت عبدالعظیم حسنی-شاه عبدالعظیم- به خاک سپرده شدند و در حال حاضر با توجه به تغیرات ساختمانی و توسعه حرم، به سادگی، دسترسی به مزار ایشان وجود ندارد).

 

 

 یاد آن سالک گرامی و شهید محمد توحیدی را گرامی می‌دارم.

 

 

 

 

 

عباراتی از کتاب "ای علی":

 

 

-         ای علی بدترین مردم کسی است که مردم از ترس و بیم ضرر او، به وی احترام کنند.

 

 

-    ای علی شوخی مکن که وقارت از بین می‌رود(از این کتاب، این عبارت را سالهاست که این چنین در ذهنم مانده است: ای علی شوخی مکن که وقارت می‌میرد).

 

 

-    ای علی هر گناهی را امکان توبه است مگر بدخویی را که که بد اخلاق از هر گناهی که برهد به گناه دیگر درافتد.

 

 

-         ای علی هر که بی‌تابی بر او مستولی شود راحت از او رخت بربند.

 

 

-    ای علی چهار کس به زودی گرفتار عقوبت شوند. آن کس که به او نیکی کنی و نیکی تو را بدی پاداش دهد. کسی که به او بدی نکنی و او به تو ستم روا دارد. کسی که با او معاهده‌ای برقرار کنی و تو به عهد خود بپایی و او به تو خیانت نماید و کسی که با او صله رحم کنند و او قطع رحم نماید.

 

 

-    ای علی سه چیز از سجایای اخلاقی است در دنیا و آخرت؛ عفو کردن آن‌که به تو ستم کرده. صله رحم با کسی که با تو قطع رحم کرده است و حلم نسبت به کسی که با تو به نادانی رفتار کرده.

 

 

-    ای علی سه چیز از حقیقت ایمان است؛ در تنگ‌دستی انفاق کردن و بخشیدن؛ درباره خود با مردم، انصلف کردن و به فراگیرنده دانش، علم بخشیدن.

 

 

-         ای علی تو را از سه چیز برحذر می‌دارم؛ حسد، حرص و کبر(خودفریفتگی)

 

 

-    ای علی چون بنده‌ای بمیرد، مردم گویند که چه مقدار ثروت نهاده و ملائکه گویند که چه مقدار پیش فرستاده است.

 

 

-         ای علی دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است.

 

 

-         ای علی مرگ ناگهانی برای مؤمن وسیله راحت و برای کافر حسرت است.

 

 

-    ای علی خداوند به دنیا وحی کرده است که هر کس مرا(خداوند را) خدمت کند، خدمت‌گزاریش کن و هر که تو را(دنیا را) خدمت کند، به گرفتاری و رنجش افکن.

 

 

-         ای علی سبک‌باران نجات یابند و سنگین‌باران هلاک گردند.

 

 

-         ای علی خدانود دعایی را که از روی غفلت و بی‌حضور قلب برخیزد، نمی‌پذیرد.

 

 

-    ای علی هیچ فقری بدتر از جهل، هیچ ثروتی بالاتر از عقل، هیچ تنهایی‌ای وحشتنناک‌تر از عُجب، هیچ عقلی چون تدبیر و هیچ پارسایی‌ای مثل خویشتن‌داریِ از گناه، هیچ خویی چون خوش اخلاقی و هیچ عبادتی مثل تفکر نیست.

 

 

-    ای علی آفت سخن، دروغ/ آفت علم، فراموشی/ آفت عبادت، سستی/ آفت جمال، غرور و آفت حلم، حسد است.

 

 

-    ای علی مؤمن باید هشت خصلت داشته باشد؛ به هنگام حوادث، سخت با وقار و استوار/ در وقت بلا، شکیبا/ به موقع راحتی، شکرگزار/ و به روزی خدا، قانع باشد./ بر دشمنان، ستم روا ندارد/ و بر دوستان، تحمیل نکند/ و خود را برای راحت دیگران به رنج افکند.

 

 

-         ....

 

-    بعد به اصحاب فرمود:"می‌خواهید بدترین شما را معرفی کنم؟"؛ گفتند:"آری یا رسول الله"؛ فرود:"سخن‌چینانی که بین دوستان جدایی می‌افکنند و برای پاکان عیب‌جویی می‌نمایند.

 

 

اللهم اجعلنا من المتمسکین بولایة امیر المؤمنین، علی ابن ابی‌طالب(ع).

 

 

 العبد: مهدی رزاقی

 

 

 

 

 

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ٥:۱٦ ‎ب.ظ ; ٦ امرداد ۱۳۸٦