اندوه

" هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم!
اندوه بزرگی ست چه باشی.. چه نباشی.. "

 

 

این قطعه اجرا شده و شعرش خیلی به دلم میشنیه اما  به نگاهم ادب عاشقی نمی پذیره که بگیم بودن و نبودن محبوب فرقی نداره و این که باشه و ما ازش محروم باشیم اندوه بزرگی یه برا همین با خودم زمزمه میکنم که

 

اندوه بزرگی است که باشی و نباشی

.................................................................................

 

دستی بکش ای مرهم آلام به زخمم

   + مهدی رزاقی - ٧:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱٦ خرداد ۱۳٩٥