شاعر شعرهای من(5)

شاعر شعرهای من(5)

(25/3/1391-429)

 

 

 من که اینجا نشسته‌ام

...

تنها در خلوت خویش

...

پس چه بهانه می‌گیری؟

 

 

اصلاً شاید این تویی که مرا رها نمی‌کنی

 

هر طرف که رو می‌کنم

تو آنجایی

تو! آنجایی

«تویی» که آنجایی

 

تقصیر من چیست؟

پس تو بگو

تو! یی که آنجایی

     

   + مهدی رزاقی - ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; ٢٥ خرداد ۱۳٩۱

شاعر شعرهای من(5)

شاعر شعرهای من(5)

(25/3/1391-429)

 

 

 من که اینجا نشسته‌ام

...

تنها در خلوت خویش

...

پس چه بهانه می‌گیری؟

 

 

اصلاً شاید این تویی که مرا رها نمی‌کنی

 

هر طرف که رو می‌کنم

تو آنجایی

تو! آنجایی

«تویی» که آنجایی

 

تقصیر من چیست؟

پس تو بگو

تو! یی که آنجایی

     

   + مهدی رزاقی - ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; ٢٥ خرداد ۱۳٩۱

شاعر شعرهای من(5)

شاعر شعرهای من(5)

(25/3/1391-429)

 

 

 من که اینجا نشسته‌ام

...

تنها در خلوت خویش

...

پس چه بهانه می‌گیری؟

 

 

اصلاً شاید این تویی که مرا رها نمی‌کنی

 

هر طرف که رو می‌کنم

تو آنجایی

تو! آنجایی

«تویی» که آنجایی

 

تقصیر من چیست؟

(پس) تو بگو

تو! یی که آنجایی

     

   + مهدی رزاقی - ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; ٢٥ خرداد ۱۳٩۱

شاعر شعرهای من(4)

شاعر شعرهای من(4)

(10/3/1391-428)

 

 

 نمی‌دانم چرا

 

      فقط می‌دانم که امروز بسیار گریسته‌ام

 

من فراموش می‌کنم،

 اما تقویم که یادش نمی‌رود

 

شاید امروز

روز تولد تو بوده

 

 

(من فراموش می‌کنم، اما  تقویم/ تاریخ  که یادش نمی‌رود

شاید امروز روز تولد تو  بوده/باشد)

     

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ۸:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱٠ خرداد ۱۳٩۱