سبک‌های هنری (9)- کلاسیسم

سبک‌های هنری (9)- کلاسیسم

(30/2/1391-427)

کلاسیسم

در معنای خاص به آن ادبیاتی اطلاق می‌شود که مربوط به آثار یونان و روم باستان یا آثاری در تقلید از آن می‌باشد.

بعضی از ویژگی‌های مشخص‌کننده سبک کلاسیک بدین قرار است:

تقلید از طبیعت. به قول بوالو: «حتی یک لحظه هم از طبیعت، غافل نشوید.»

تقلید از قدما به عنوان واسطه‌ای برای تقلید از طبیعت

عقلایی بودن

آموزندگی و زیبایی متن

پرهیز از ابهام

هماهنگی بین موضوع و طبیعت

در این سبک سه وحدت باید رعایت شود:

الف: وحدت موضوع

ب: وحدت زمان

ج: وحدت مکان

 برخی از پیروان کلاسیک:                                        

اوپتیز

      لسینگ

جان میلتون

  درایدن

فرانسیس بیکن

شکسپیر

گلدونی 

 آلفیه‌ری

رنسار، مونتنی، کورنی، بوالو، راسین، لافونتن، بوسوئه و مادام دولافایت

 

تئاتر کلاسیک

اصولاً به آن عده از نمایش‌نامه‌هایی اطلاق می‌گردد که در روم و یونان باستان وجود داشته است. "الکترا" اثر«سوفوکل»، "با کانت" اثر «اورپید» و" زن فینیقیگ اثر «آشیل» از جمله این آثار هستند. این نهضت در قرن هفدهم با «مولیر، کرنی و راسین» ادامه یافت. در آثار این مکتب هنری همواره ستایش و نمایش نیکی و جوانمردی، شجاعت، عشق، بخشش و غلبه‌ بر بدی و کینه به چشم می‌خورد.

 

 

در تهیه این مجموعه نوشتارها، از "دایره المعارف ادبی، عبدالحسین سعیدیان، انتشارات ابن‌سینا"،  "مکتب‌های ادبی، رضا سید حسینی"،  "دروس اختصاصی هنر- جلد اول، علیرضا کوچکی، انتشارات نورین سپاهان اصفهان"، "تقریرات دوره تاریخ هنر" جناب آقای رویین پاکباز و همچنین برخی تحقیقات  جناب آقای احمد احمدی بهره برده شده است.

(مهدی رزاقی)

 

   + مهدی رزاقی - ۸:٤٥ ‎ق.ظ ; ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩۱

سبک‌های هنری (8)- فوتوریسم (آینده‌گرایی)

سبک‌های هنری (8)- فوتوریسم (آینده‌گرایی)

(21/2/1391-426)

  بانی آن "فیلیپوتوماسو مارینتی"(؟) است.  این حرکت قبل از جنگ جهانی در ایتالیا شکل گرفت و پیروان آن  اعلام کردند که هدفشان «بیان گرداب زندگی جدید، زندگی فولاد و تب و غرور و سرعت سرسام آور می‌باشد.»

 فوتوریسم(آینده گرایی- futurism )

  این سبک را مارینتی نویسنده ایتالیایی پدید آورد. در این سبک بیان شعری را-که حاوی احساسات، تغزلات و کلمات پر طمطراق بود- کنار زدند و بیان ساده جایگزین آن شد. مارینتی باور داشت که در عصر ماشین و فن، هر کشف و شهودی باید کنار رود و «ادبیات»، تلاش‌ها و سر و صداهای زندگی را بنمایاند.

  در تهیه این مجموعه نوشتارها، از "دایره المعارف ادبی، عبدالحسین سعیدیان، انتشارات ابن‌سینا"،  "مکتب‌های ادبی، رضا سید حسینی"،  "دروس اختصاصی هنر- جلد اول، علیرضا کوچکی، انتشارات نورین سپاهان اصفهان"، "تقریرات دوره تاریخ هنر" جناب آقای رویین پاکباز و همچنین برخی تحقیقات  جناب آقای احمد احمدی بهره برده شده است.

(مهدی رزاقی)

 

   + مهدی رزاقی - ٩:٥۸ ‎ق.ظ ; ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩۱

شاعر شعرهای من(3)

شاعر شعرهای من(3)

(3/2/1391-425)

 

 

 گیرم که نباشی

 

(یا / یا اصلاً / یا اصلاً هیچ) یادگاری هم از تو نباشد

 

            (اما/ اما من/ من) با یادت چه کنم؟

 

.............................................................................

 

 

آن بود

 

            اعجاز چشم تو

 

این است

            ایجاز درد من

 

.............................................................................

 

 

تنها خود را رنجه می‌دارم

 

ور نه

 

جایِ سفیدِ قابِ عکس ِ برداشته‌ات، بر رویِ دیوار

     

بیشتر از هر چیز، نبودنت را به رخم می‌کشد.

 

(تنها خودم را خسته می‌کنم/ تنها خود را به رنجه می‌اندازم/ به زحمت می‌دارم/ ورنه اگر گریه/ اگر این هق هق مجالم دهد/ خواهم گفت/ جایِ سفیدِ قابِ عکس ِ برداشته‌ات، بر رویِ دیوار / بیشتر از هر چیز، نبودنت را به رخم می‌کشد/ به یادم می‌اندازد).

 

 

 

   + مهدی رزاقی - ٥:٥۱ ‎ب.ظ ; ۳ اردیبهشت ۱۳٩۱